وجود خواب بذر در گیاهان تیره چتریان، یکی از موانع عمده جهت کشت و اهلی کردن آن ها می باشد. در این پژوهش، دو آزمایش جداگانه به منظور تعیین بهترین تیمار شکست خواب و بهبود جوانه زنی در بذر گیاه آوندول (Smyrnium Cordifolium Bioss. ) صورت گرفت. در آزمایش اول، تأثیر سطوح مختلف اسید جیبرلیک ( صفر، 500، 1000 و 1500 میلی گرم در لیتر) با مدت زمان پیش تیمار 48 و 72 ساعت با اسید جیبرلیک و سطوح مختلف سرمادهی (چهار، هشت و 12 هفته) در دماهای مختلف جوانه زنی (پنج، 10 و 15 درجه سانتی گراد)، به صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار مورد ارزیابی قرار گرفت و در آزمایش دوم، تأثیر سطوح مختلف اسید جیبرلیک (مورد استفاده در آزمایش اول) در سطوح مختلف سرمادهی (صفر، دو، چهار، شش، هشت، 10 و 12 هفته) بر فعالیت آلفا آمیلاز و پراکسیدهیدروژن بررسی شد. نتایج نشان داد که در هر سه دمای جوانه زنی، 12 هفته سرمادهی، بیشترین تأثیر را بر اغلب صفات اندازه گیری شده داشت. همچنین در اغلب تیمارهای زمان ی سرمادهی، فعالیت آلفا آمیلاز و محتوی پراکسیدهیدروژن در پیش تیمار بذر با اسید جیبرلیک افزایش یافت. از بین تیمارهای اعمال شده، تلفیق تیمار 12 هفته سرمادهی به همراه 500 میلی گرم اسید جیبرلیک در لیتر و دمای پنج درجه سانتی گراد، بیشترین تأثیر را بر شکست خواب بذر آوندول (55 درصد) داشت.

مریم گلی یکی از بزرگترین جنس های خانواده نعناع دارای نزدیک به 1000 گونه گیاهی در دنیاست. جوانه زنی بذر این گیاه سبب شد تا ضمن بررسی علت کاهش قدرت جوانه زنی بذرها، عوامل موثر بر تحریک جوانه زنی و تکثیرآن از طریق بذر مورد بررسی قرار گیرد. به همین منظور جهت ارزیابی اثر تیمارهای مختلف بر جوانه زنی بذر، گونه دارویی مریم گلی در تابستان 1389 از منطقه ارسباران در آذربایجان شرقی جمع آوری شده و آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی در 4 تکرار انجام شد. تیمارهای پیش رویشی شامل: اسید جیبرلیک 500 قسمت در میلیون به مدت 24 و 48 ساعت، سرمادهی به مدت 2 و 4 هفته و آب گرم 70 و 90 درجه سانتی گراد و شاهد انجام شد. بر اساس نتایج با اعمال تیمار آب گرم 90 درجه، این تیمار به عنوان یک عامل بازدارنده مانع از جوانه زنی بذر شد و جوانه زنی به صفر رسید و این تیمار وارد آنالیز آماری نگردید. تیمار اسید جیبرلیک 24 ساعته بیشترین درصد جوانه زنی را در مقایسه با شاهد و تیمار سرما دهی 4 هفته کمترین تاثیر را در جوانه زنی در مقایسه با شاهد داشته است. از آنجایی که جیبرلیک اسید معمولا در شکستن خواب های ناشی از موانع متابولیکی تاثیر می گذارد، بنابراین می توان گفت که خواب بذر گیاه مریم گلی عمدتا ناشی از موانع متابولیکی می باشد.

تاغ یکی از گونه های شورپسند مهم در مناطق شور و شنی نواحی بیابانی است که ویژگی های اکوفیزیولوژیکی متعددی به منظور سازگاری با شرایط نامساعد بیابانی، در این گونه تکامل یافته است. جوانه زنی بحرانی ترین مرحله چرخه زیستی و زنده مانی گیاه می باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثر همزمان شوری و دما بر جوانه زنی بذرها و میزان جوانه زنی بذرها پس از تنشهای دما و شوری (بازیابی جوانه زنی) می باشد. به این منظور اثرات همزمان شوری و دما بر درصد و سرعت جوانه زنی بذرهای  Haloxylon aphyllum در شش تیمار با غلظتهای 0، 100، 200، 300، 400 و500 میلی مول بر لیتر NaCl و در چهار محدوده دمایی 10:20، 10:30، 15:25 و 25:35 درجه سانتی گراد بررسی شد. نتایج نشان داد در غلظت های بسیار بالا (500 میلی مول بر لیترNaCl) نیز جوانه زنی صورت می گیرد؛ اما حداکثر جوانه زنی در تیمار فاقد نمک و در محدوده دمایی 10:20 درجه سانتی گراد مشاهده شد و با افزایش شوری و دما درصد و سرعت جوانه زنی بطور قابل ملاحظه ای کاهش یافت. در همه تیمارها سرعت جوانه زنی در روزهای نخستین سریع و درصد جوانه زنی پس از گذشت 10 روز به حداکثر مقدار خود رسید. در مرحله بعد به منظور بررسی بازیابی جوانه زنی، بذرهایی که در تیمارهای مختلف در مرحله قبل موفق به جوانه زنی نشده بودند، به آب مقطر منتقل و میزان بازیابی جوانه زنی در آنها بررسی شد. نتایج نشان داد که درصد جوانه زنی بذرهایی که از محیط های بسیار شور و با دوره های دمایی پایین به آب مقطر انتقال یافته اند بیشتر از بذرهایی است که از سایر تیمارها انتقال یافته اند. بنابراین افزایش بیش از حد فشار اسمزی در بذر در دوران نهفتگی که شرایط محیطی نامناسب است منجر به افزایش سرعت و درصد جوانه زنی پس از مساعد شدن شرایط محیطی می گردد.

گیاه کندل یک گونه صنعتی، دارویی و علوفه ایست که در آسیای مرکزی و از جمله ایران می روید. در سالهای اخیر به علت استفاده بی رویه، رویشگاههای آن در کشور در حال تخریب می باشد. یکی از روشهای احیا رویشگاه این گونه گیاهی، بهبود عملیات بذرکاری می‏ باشد. اگر زمان کاشت منطبق بر دمای مناسب جوانه زنی گیاه در منطقه شود، شانس جوانه زنی بذرها افزایش می یابد. در این پژوهش، از یک طرح آزمایشی کاملا تصادفی با آزمایشهای فاکتوریل 5×2 با دو عامل درجه حرارت با پنج سطح 3  6، 9، 12 و 15 درجه سانتی ‏گراد و عامل شستشو با دو سطح (بدون شستشو و با شستشو) با 4 تکرار در هر تیمار استفاده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که عامل شستشو بر جوانه زنی بذر کندل بی اثر بوده, ولی عامل درجه حرارت تاثیر مستقیم بر جوانه زنی آن دارد. اصلی ترین نتیجه تحقیق حاضر عبارت است از : بهترین درجه حرارت برای جوانه زنی بذر کندل دمای 3 درجه سانتی ‏گراد می ‏باشد و هر چه از این دما بالاتر رویم درصد جوانه زنی کمتر شده به نحوی که در دمای 15 درجه سانتی‏ گراد جوانه زنی بذرها به صفر می رسد. بنابراین در کشت مکانیزه این گیاه, بهتر است به جای کشت فصل کاشت، بازه کاشت با دامنه دمایی متوسط 3 درجه سانتی‏ گراد را بکار برد.

این آزمایش به منظور ارزیابی اثرات پیش تیمار اسموایممینگ بر جوانه زنی بذر کلزا در شرایط تنش خشکی اجرا گردید. آزمایشی بصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در 3 تکرار انجام گرفت. فاکتورهای آزمایشی شامل سه رقم کلزا (Okapi , Slmo46 ,Cobra) و سطوح پتانسیل اسمزی پیش تیمار (0، 3-، 6-، 9-، 12- و 15- بار) و چهار تنش خشکی (صفر، 5-، 10- و 15- بار) بود. در مرحله اول بذور کلزا یک بار با پیش تیمار اسموپرایمینگ به مدت48 ساعت در دمای اتاق قرار گرفتند. سپس بذور بمدت 24 ساعت در دمای 30 سانتیگراد شستشو داده شدند و به مدت دو هفته در معرض تنش خشکی قرار گرفتند. نتایج حاصل از آزمایش نشان داد که تکنیک اسموپرایمینگ اثر معنی داری بر پارامترهای طول ریشچه، طول ساقچه، وزن خشک گیاهچه، درصد جوانه زنی و مدت زمان جوانه زنی در سطح احتمال 1 درصد داشت. سطوح بالایی اسمو پرایمینگ اثر ممانعت بیشتری روی رشد ساقه چه نسبت به سطوح پائینتر اسموپرایمینگ داشت. مقایسه میانگین نشان داد که بیشترین و کمترین میزان جوانه زنی بترتیب توسط ارقام Okapi و  Cobraبدست آمد. تحت شرایط تنش، رقم Okapi دارای طول ریشه چه بلند تری بوده، نسبت به سایر ارقام دارای ریشه های جانبی بیشتر و نسبت طول ریشه چه به طول ساقه چه بیشتری شد لذا رقم فوق دارای قابلیت مقاومت به خشکی بیشتری بود.

جهت بررسی جوانه زنی و شکستن خواب بذر Astragalus siliquosus Bioss. آزمایشی در آزمایشگاه تکنولوژی بذر بخش تحقیقات بانک ژن منابع طبیعی با هفت تیمار و 3 تکرار به صورت طرح کاملا تصادفی انجام شد. تیمارها شامل چند روش نفوذپذیر کردن پوسته و اعمال سرمادهی بودند. نتایج نشان داد که حدود 95% خواب بذر A. siliquosus ناشی از عدم نفوذپذیری پوسته نسبت به آب و باقی مربوط به عوامل فیزیولوژیکی است. مناسب ترین تیماری که بدون داشتن اثرات نامطلوب بر جنین، پوسته بذر را نسبت به آب نفوذ پذیر نمود، خراش دهی با کاغذ سنباده بود. کاربرد توام این تیمار با تیمار سرمادهی، سبب برطرف شدن بیش از 98 درصد خواب بذر گونه مذکور گردید. تیمار پیش سرمایی که همراه با خراش دهی مکانیکی استفاده شد، سرعت جوانه زنی را به طور چشمگیری افزایش داد، اما تفاوت معنی داری در وزن تر و خشک ایجاد نکرد. تیمار اسید سولفوریک گرچه درصد جوانه زنی را افزایش داد اما بیشترین درصد بذرهای مرده نیز به این تیمار اختصاص داشت. سایر تیمارها از نظر درصد جوانه زنی تفاوت معنی داری با تیمار شاهد نداشتند.